Właściciele tego domu od razu podbili moje serce – kochają planszówki, duże spotkania przy jednym stole i ten piękny, zwyczajny czas z dziećmi. Od początku wiedziałam, że ich przestrzeń musi „żyć”, a nie tylko wyglądać. Chciałam więc, żeby dom dawał im swobodę – miejsce, gdzie bez stresu zaproszą przyjaciół, a potem razem z dziećmi ułożą kolejną rundę ulubionej gry. Najbardziej ujęło mnie to, że w tym domu ważniejsi są ludzie niż rzeczy – i dokładnie to starałam się uchwycić w projekcie.